16 Αυγούστου 2018

Οικονομικό Επιμελητήριο: Αξιόπιστο και με ουσιαστική συμβολή στην εξυπηρέτηση των πραγματικών συμφερόντων της κοινωνίας και των χιλιάδων οικονομολόγων

του Σπύρου Μυρίντζου * 

Όταν οι Οικονομολόγοι, απόφοιτοι των Οικονομικών Πανεπιστημίων και Σχολών – τέλος της δεκαετίας του ΄60 αρχές του ΄70 – μέσα στην αβεβαιότητα της επαγγελματικής αποκατάστασης και των έντονων τότε κοινωνικών προκλήσεων οραματίστηκαν το Οικονομικό Επιμελητήριο,  ένωσαν τις δυνάμεις  τους και με «πείσμα» προέβαλλαν την αναγκαιότητα δημιουργίας του.

Πιστεύοντας ότι ο νέος Φορέας πρέπει να έχει λόγο και να παρεμβαίνει ως βασικός παράγοντας  στο οικονομικό γίγνεσθαι της χώρας, προσέδωσαν σ’ αυτόν διττό χαρακτήρα: αφενός να συμβάλλει στην έρευνα, στην ανάπτυξη και στην εφαρμογή της οικονομικής σκέψης και επιστήμης ώστε να καταστεί ο βασικός θεσμικός οικονομικός σύμβουλος της πολιτείας, και αφετέρου να βάλει τάξη στο άναρχο επαγγελματικό πεδίο παρεμβαίνοντας και συνδέοντας την αγορά εργασίας με την οικονομική επιστήμη. Στόχοι δύσκολα υλοποιήσιμοι μιας και θιγόντουσαν πολλά συμφέροντα, όμως τόσο βασικοί και απαραίτητοι για την   ανάπτυξη  μιας σύγχρονης κοινωνίας.

Εκ των υστέρων, στον βαθμό δυσκολίας υλοποίησης των παραπάνω στόχων, προστέθηκε και το γεγονός ότι το Οικονομικό Επιμελητήριο «χρησιμοποιήθηκε» περισσότερο ως εφαλτήριο για την προσωπική ανέλιξη και προβολή της πλειοψηφίας όσων διοίκησαν, παρά ως φορέας αναβάθμισης της οικονομικής επιστήμης και κατοχύρωσης των ειδικοτήτων του οικονομολογικού Επαγγέλματος.

Όλα αυτά τα χρόνια οι  δύο μεγάλες παρατάξεις που διοίκησαν το Οικονομικό Επιμελητήριο, σχεδόν αποποιήθηκαν  τον επιστημονικό χαρακτήρα του και το ρόλο του. Η απροθυμία των εκάστοτε διοικήσεων να καταστήσουν το Οικονομικό Επιμελητήριο κύτταρο προβληματισμού και παραγωγής της οικονομικής σκέψης, αποτυπώνεται περίτρανα στην μέχρι τώρα δραστηριότητά του, και ιδιαίτερα στη μη εφαρμογή υλοποίησης των διατάξεων του οργανισμού για την  στελέχωση της Διεύθυνσης Μελετών και Δραστηριοτήτων με το προβλεπόμενο επιστημονικό προσωπικό. Ενσυνείδητα συνέβαλαν στη νομοθετική  απαξίωση του θεσμικού ρόλου του οικονομολογικού επαγγέλματος, ενεργώντας και καταθέτοντας προτάσεις «ala carte», προερχόμενες από τους κομματικούς μηχανισμούς και πολιτικούς τους  προϊστάμενους.

Με ενέργειες που ευτελίζουν το θεσμικό ρόλο του Οικονομικού Επιμελητηρίου, όπως αναφέρεται και στη διακήρυξη της ΣΥΝΑΡΟΕ, απέφευγαν επιμελώς  να καταθέσουν μία ολοκληρωμένη και επιστημονικώς θεμελιωμένη πρόταση για τα κρίσιμα ζητήματα επικαιρότητας. Φρόντιζαν και  φροντίζουν,  να προβάλλουν και να δημοσιοποιούν ατεκμηρίωτες επιστημονικά προσωπικές σκέψεις στα ηλεκτρονικά μέσα και έντυπα  ενημέρωσης, να διοργανώνουν καλά σκηνοθετημένες  εκδηλώσεις προϊόν «των μνημονίων συνεργασίας», καταλήγοντας πάντα σε αντικυβερνητικά παραληρήματα, εφαρμόζοντας  και προβάλλοντας τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική των κομμάτων τους.

Τριάντα τρία χρόνια μετά,  το μόνο που με «επιτυχία» ολοκλήρωσαν  ήταν  κουτσουρεμένα να «κατοχυρωθεί» ο κλάδος των Λογιστών Φοροτεχνικών. Κουτσουρεμένα, γιατί η ελλιπής θεσμοθέτηση της επαγγελματικής δραστηριότητας των Λογιστών – Φοροτεχνικών δημιουργεί παρενέργειες στην άσκηση του επαγγέλματος, όπως για παράδειγμα με την «συνυπευθυνότητα».

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι συνάδελφοι Λογιστές – Φοροτεχνικοί έρχονται  αντιμέτωποι με τον ωμό εκβιασμό του εργοδότη τους.

Εκείνο, όμως, που πρέπει  να  τους αναγνωρίσουμε είναι οι παρεμβάσεις  και οι πιέσεις που άσκησαν κατά καιρούς προς τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες των  αρμοδίων Υπουργείων. Πιέσεις που είχαν σαν αποτέλεσμα την ενσωμάτωση διατάξεων σε άσχετους  νόμους, όχι για να κατοχυρώσουν ή να διευθετήσουν προβλήματα κάποιου κλάδου των οικονομολόγων, αλλά να υφαρπάξουν το εργασιακό αντικείμενο των Λογιστών – Φοροτεχνικών διευρύνοντας το δικό τους εργασιακό  αντικείμενο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μέσα από αυτές τις ενέργειες η πλειοψηφία των συναδέλφων  οικονομολόγων αντιμετώπισε την προοπτική συρρίκνωσης των αποδοχών. Επομένως, και όχι άδικα, οι νέοι οικονομολόγοι να θεωρούν το Οικονομικό Επιμελητήριο ως ένα επιπλέον μηχανισμό εισπρακτικού χαρακτήρα.

Επανειλημμένα χωρίς αιδώ υπερηφανεύτηκαν  ότι το Οικονομικό Επιμελητήριο υπερβαίνει τα εκατό χιλιάδες μέλη. Το γεγονός ότι τόσα χρόνια είναι ένα κλειστό οικογενειακό κλαμπ, που  μόλις και μετά βίας 17 με 18  χιλιάδες προσέρχονται να ψηφίσουν,  δεν τους προβληματίζει. Είναι γνωστό σε  όλους τους «παροικούντες στην Ιερουσαλήμ» ότι το ύψος συμμετοχής των συναδέλφων στις εκλογικές διαδικασίες θα ήταν ακόμη μικρότερο εάν δεν υπήρχε η σύνδεση   των οικονομικών υποχρεώσεων των συναδέλφων Λογιστών –Φοροτεχνικών με την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Ενδεχομένως ηθελημένα να  επιδιώκουν τη συρρίκνωση του, για να έχουν την δυνατότητα να υλοποιούν προσωπικές και πολιτικές τους φιλοδοξίες.

Επιβάλλεται το Οικονομικό Επιμελητήριο να αλλάξει ρότα. Πρέπει  να ενισχυθεί και να προβληθεί η επιστημονική του φυσιογνωμία. Πρέπει να γίνει ουσιαστικός και εμφανής ο ρόλος του ως υπεύθυνος και αξιόπιστος σύμβουλος της πολιτείας. Πρέπει να διαμορφώνει και να ασκεί  οικονομική πολιτική, με επιστημονικό λόγο, που θα προσεγγίζει και θα προτείνει μέτρα σύνδεσης της οικονομικής εκπαίδευσης με την παραγωγή και την αγορά εργασίας, στον πρωτογενή, δευτερογενή, και τις υπηρεσίες. Να περιγράψει και να διεκδικήσει την  επαγγελματική κατοχύρωση των οικονομολόγων που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά σε όλους τους τομείς παραγωγικής δραστηριότητας.

Επιτέλους πρέπει άμεσα να αναλάβει πρωτοβουλίες και με τεκμηριωμένες θέσεις, που θα πείθουν και δεν θα αμφισβητούνται, να διεκδίκηση την κατοχύρωση και άλλων ειδικοτήτων του Οικονομολογικού Επαγγέλματος:

  •  στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, (την πραγματική και ουσιαστική κατοχύρωση)
  •  στον τραπεζικό τομέα,
  •  στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση,
  •  του εσωτερικού ελεγκτή,

καθώς και σε άλλους τομείς και κλάδους της επαγγελματικής δραστηριότητας των οικονομολόγων.

Μόνο όταν ενδιαφερθεί και αγκαλιάσει τους Οικονομολόγους όλων των κλάδων, τότε οι οικονομολόγοι θα πλησιάσουν το Οικονομικό Επιμελητήριο. Παράλληλα με την κατοχύρωση, βασική προϋπόθεση είναι άμεσα, να προβεί στην εναρμόνιση των αρχών που διέπουν την άσκηση του επαγγέλματος κατά ειδικότητα και αντικείμενο, με αρχές που θα λαμβάνουν υπόψη όλα όσα ενισχύουν την απελευθέρωση των υπηρεσιών.

Είναι γεγονός ότι στο πέρασμα των επτά μνημονιακών χρόνων ο κλάδος των οικονομολόγων, όπως και το σύνολο του ελληνικού λαού, έχει βιώσει την ανέχεια, την επαγγελματική ταπείνωση, την ανεργία. Πολλοί από τους συναδέλφους μας βρέθηκαν στο κατώφλι  της φτωχοποίησης, πολλοί μετανάστευσαν, επομένως η ενίσχυση της επιστημονικής φυσιογνωμίας του Οικονομικού Επιμελητηρίου, καθώς και της ουσιαστικής προάσπισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων όλων των μελών του Φορέα ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ.

* Ο Σπύρος Μυρίντζος είναι Μέλος του ΟΕΕ.

Περί ΣΥΝΑΡΟΕΕ 67 Άρθρα
Η Συνεργασία Αριστερών Οικονομολόγων έχει στόχο να συναντηθεί, να συνομιλήσει, να συνεργαστεί, να ενώσει τις δυνάμεις της με όλους τους επιστήμονες οικονομολόγους, μα και με αυτούς που ασκούν το λογιστικό – οικονομολογικό επάγγελμα. Δίνουμε τη μάχη ώστε το Οικονομικό Επιμελητήριο να διαδραματίσει το ρόλο που του έχει δώσει η Πολιτεία. Εμείς που προερχόμαστε από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους παλεύουμε ώστε το Οικονομικό Επιμελητήριο να λειτουργήσει πραγματικά ως Σύμβουλος της Πολιτείας, να παρέμβει σε επαγγελματικά θέματα προς όφελος των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων του κλάδου και να προσφέρει αναβαθμισμένες υπηρεσίες στα μέλη του. Στις εκλογές για την Κεντρική Διοίκηση συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της ΣΥΝΑΡΟΕΕ διεκδικώντας όλοι μαζί ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο από αυτό που έχει επιβληθεί στη χώρα μας. Στις εκλογές για τα Περιφερειακά Τμήματα τα μέλη μας συγκροτούν ευρύτερα τοπικά ψηφοδέλτια με βάση τις κατά τόπους ιδιαιτερότητες και ανάγκες.